Maabir

“Mavi Karbon” Yüz ila bin yıllık zaman ölçeklerinde yakalanan, okyanus ve kıyı ekosistemlerinde depolanan organik karbondur. Mangrovlar, deniz çayırları ve gelgit bataklık bitki örtüsü, fotosentez yapmak için havadan ve sudan karbonu emer. Bu karbon, tortuları yerinde tutan yapraklarında, dallarında ve köklerinde depolanır. Böylece çok verimli 'karbon yutakları' oluşturur. Bu ekosistemler aynı zamanda birçok kıyı topluluğu için kıyıların korunması ve gıda güvenliği de dahil olmak üzere, iklim değişikliğini azaltmadaki rolleri ile uyum içinde temel faydalar sağlar.

Mavi Karbon Kaynakları Nelerdir?

“Mavi Karbon Kaynakları”:  Mavi karbon kaynakları, mangrov ormanları, deniz otu çayırları ve tuz bataklıkları gibi habitatlarda dünya kıyıları ve okyanus boyunca bulunabilen kaynaklardır.

Mangrov Ormanları:

Mangrov ormanları, kıyı kesimlerin temel eklojik sistemleridir ve karbon açısından dünyada en fazla zengin ormanlardandır. Fırtınalara karşı tampon görevi görürler. Kıyıları fırtınalardan ve dalgalanmalardan korurlar. Kökleriyle tortuyu stabilize ederek erozyonunu önlerler. Karadan gelen kirleticileri ve tortuları filtreleyerek su kalitesini korurlar. Mangrov ekosistemlerinin, hektar başına yaklaşık 3.767 ton CO2 eşdeğerini tuttuğu ve depoladığı tahmin edilmektedir.

Deniz Otları:

Deniz çayırları, Karbon yutağı sıcak noktaları olarak görev yapabilen batık çiçekli bitkilerdir. Bu çayırlar; Antarktika hariç her kıtanın kıyılarında bulunabilir. Düşük bozunma hızları ve büyük miktarlarda karbon ve karbondioksiti yakalamalarına ve depolamalarına izin veren oksijensiz çökeltileri nedeniyle kıyı ekosisteminin önemli parçalarıdır. Deniz otu çayırlarının, karbonu doğrudan deniz tabanına sabitleyerek ve suyun kendisiyle değiştirerek hektar başına yaklaşık 511 ton CO2 eşdeğeri tuttuğu tahmin edilmektedir.

Tuz Bataklıkları:

Tuz bataklıkları da önemli karbon yutaklarındandır. Diğer kıyı ortamlarından Ekolojik hizmetleri arasında tortu dayanıklılığı, karbon ve besin dokusu oluşturma ve su filtreleme yer alır. Karasal ve okyanus ekosistemleri arasındaki arayüzdeki rolleri nedeniyle tuz bataklıkları inanılmaz derecede önemlidir. Tuz bataklıkları; su akışını ve suyolunu, karbon stoklarını, nehir akış sıcaklıklarını düzenlemeye hizmet eder. Özellikle kutuplara daha yakın bölgelerde, tuzlu bataklıklarda karbon salınımı daha verimlidir; Tuz bataklıklarının hektar başına yaklaşık 949 ton CO2 eşdeğeri tuz bataklığı habitatı tuttuğu tahmin edilmektedir.

Yosun Ormanları:

Yosunlar, denizde yaşayan canlılar için, yiyecek ve barınak sağlayan kıyıya yakın büyük kahverengi alglerdir. Yosun ormanlarının mavi karbon tutmasında oynadığı rol henüz ölçülmemiş ve tam olarak anlaşılmamıştır, ancak sağladıkları biyolojik çeşitlilik, barınaklar ve yiyecekler ve güçlü karbon yutakları olarak potansiyelleri nedeniyle bu habitatların korunmasına giderek daha fazla odaklanılmaktadır.

Mercan Resifleri:

Mercan resifleri inanılmaz derecede verimli sistemlerdir. Büyük ölçüde net sıfır karbon etkisine sahiptir. Kireçlenme sırasında salınan Karbondioksit diğer organizmalar tarafından tutulur.

Mavi karbon ekosistemleri, COP26 iklim zirvesinde de, Dünya liderleri tarafından tartışıldı. Mavi karbon ekosistemleri için artan korumanın, 2050 yılına kadar bir milyar tondan fazla karbonun atmosfere girmesini önleneceği belirtildi.

Yorumlar

mood_bad
  • Henüz yorum yapılmadı.
  • chat
    Yorum Ekle